Vrouwelijke dj's bestormen Dominator: 'Het draait om skills, niet om looks'

Het grootste hardcorefestival ter wereld vind je ook dit jaar gewoon weer op het E3 strand in Eersel. De 20-jarige jubileumeditie van Dominator gaat vrijdag en zaterdag los met 50.000 bezoekers. Wie de line-up goed bekijkt, ziet dat de hardcore scene allang geen mannenbolwerk meer is. Steeds meer vrouwen veroveren hun plek op het hoofdpodium en in de underground areas.

Op de grote podia claimen internationale acts als Hysta en AniMe, of de Nederlandse Korsakoff al lange tijd hun plek, stevig geworteld in de hardcorewereld. Ze zijn nog altijd in de minderheid, maar allang niet meer de enigen. Een inmiddels stevige en zichtbare groep vrouwelijke dj’s bestormt de festivalline-ups. Echt een verschil tussen muziek van hardcoremannen of -vrouwen is er niet, zeggen de dj’s zelf. “Als het vet is, is het vet.”

“De opkomst van vrouwelijke hardcore-dj’s zorgt wel voor vernieuwing in deze, toch wel, mannenwereld” zegt Juliëx, zaterdag te zien op ‘The Zoo’-stage tijdens een ‘versus-set’ met Bulletproof. “Vrouwen kunnen net zo hard, energiek en technisch draaien; dat hangt niet af van geslacht. Iedere dj brengt een eigen unieke sound mee. Dat is ook het mooie aan muziek, het draait op creativiteit en smaak.” Zelf draait ze ‘uptempo’, maar ze verweeft daar duidelijk haar liefde voor ‘early hardcore’ in.

Wel uitdagend als vrouw in deze scene
Toen Juliëx op haar achttiende begon met draaien, in 2018, stond ze meteen op Dominator. “Dat moment vergeet ik nooit meer. Deze vibe en saamhorigheid vind je nergens anders.” “Toch is het soms ook uitdagend om als vrouw in deze scene te draaien”, erkent ze. “Je krijgt sneller kritiek en je moet bewijzen dat je er niet alleen maar voor de looks staat.”

De Brabantse dj Doris, zaterdag te zien op frenchcorestage ‘The Scrapyard’, beaamt dat. “Op de vloer is de sfeer altijd heel gemoedelijk en mensen zijn echt dedicated aan de muziek” Online is het wel eens anders. Vrouwen krijgen het soms zwaar te verduren met haatberichten zoals: ‘Jij staat er alleen maar omdat je de buurvrouw van bent.’ “Daarom was ik er ook op gebrand om te laten zien dat ik mijn eigen muziek produceer, dat scheelt veel.”

Maar Doris benadrukt dat vrouwen die niet zelf produceren niet direct onderdoen voor degenen die dat wel doen. “Zij staan hier omdat ze duidelijk weten wat ze willen in een track. Ze hebben verstand van de muziek en de skills om een goede set op te bouwen. Juliëx denkt daar hetzelfde over: “het draait om je skills en energie.”

Doris gaat verder: “Ik ervaar ook juist voordeel van het vrouw zijn in de scene, want het valt meteen op. Ik ben zaterdag de enige vrouw op de frenchcorestage.” Maar dat zal niet de enige manier zijn waarop ze zich onderscheidt die dag. Verwacht lagere BPM’s, verrassend voor de normaal gesproken snellere frenchcore.

Jong geleerd…
Dat de vrouwen al jong beginnen, valt op. Zo ook NoXa, die zaterdagavond een spot heeft op ‘The Fire Station’ stage. Deze twintigjarige maakt dit jaar haar Dominatordebuut, maar stond al vanaf haar negende achter de decks. “Ik hoorde thuis van kleins af aan oude ‘early rave’ en hardcoretracks. Ik ben er echt mee opgegroeid en begon op jonge leeftijd van deze muziek te houden. Ik heb me aangemeld bij een dj-school waar ik twee diploma’s behaalde.”

Vorig jaar kwam NoXa nog als bezoeker naar het festival en kon ze er alleen maar van dromen om ooit op Dominator te staan, niet wetende dat het een jaar later al zo ver zou zijn. Haar valt ook op dat steeds meer jonge dj’s op grote podia staan. “Het is echt leuk om te zien dat jong talent in deze scene de kans krijgt om door te groeien tussen de grote bekende namen zoals Korsakoff, Day-Már, Lady Dana en Bulletproof”.

Vorige
Vorige

Trixie Whitley blikt terug op debuutalbum: “Ik kan die tekst niet meer zingen

Volgende
Volgende

Boek: Close-Act Theatre | The Wonder of Street Theatre